العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

340

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

طبقه سوم گروه ميانه بشمار مىروند آنها ما را در نهان دوست مىدارند ولى در آشكارا اظهارى نمىكنند ، بجان خودم سوگند آنهائى كه در نهان ما را دوست مىدارند روزها را روزه مىدارند و شب‌ها را به نماز مىگذراند ، اثر شب‌زنده‌دارى و ترك دنيا در چهره آنها هست ، آنها اهل مسالمت و فرمان بردارى هستند . آن مرد گفت : پس من از دوستان شما در آشكارا و نهان مىباشم ، امام عليه السّلام فرمود : دوستان ما در نهان و آشكار علامت‌هائى دارند كه با آنها شناخته مىگردند ، آن مرد گفت : آن علامت‌ها چيست فرمود : آنها چند خصلت هستند كه عبارتند از : اول اينكه خدا را با معرفت كامل بشناسند ، و علم خداشناسى را كاملا بدانند و ايمان بياورند و صفات او را دريابند ، و بعد حدود ايمان و شرائط آن را بشناسند و حقائق و تاويل آن را درك كنند ، سدير گفت : يا ابن رسول اللَّه من تا حالا وصف ايمان را از شما اين چنين نشنيده بودم . امام عليه السّلام فرمود : آرى اى سدير ، سائل نبايد از اينكه ايمان چيست سؤال كند و بايد بپرسد ايمان در كدام اشخاص هست ، سدير گفت ، يا ابن رسول اللَّه اين مطلب را براى من روشن كنيد ، امام سلام اللَّه عليه فرمود : هر كسى پندارد خدا را با خيالات و اوهام مىشناسد مشرك مىباشد . هر كس گمان كند كه خداوند را با اسم مىشناسد ولى از معنى چيزى نمىداند او به ربوبيت خداوند اعتقاد صحيحى پيدا نكرده زيرا اسم از محمد ثابت مىباشد ، هر كس پندارد كه اسم و معنى را با هم عبادت مىكند او با خداوند شريكى قائل شده است . كسى كه خيال مىكند معنى را با صفت عبادت مىكند ولى از حقيقت و واقعيت خبر ندارد ، اين چنين كسى دنبال چيز غائبى رفته و بدون علم كارى كرده است ، كسى كه پنداشته صفت و موصوف را با هم عبادت مىكند توحيد را باطل ساخته است ، زيرا صفت غير از موصوف مىباشد . هر كس پندارد موصوف را به صفت اضافه مىكند و صفات را با ذات عبادت